و نيز اشاره به علّت مساوى نبودن دو گروه بنمايد .
أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفائِزُونَ
اهل بهشت به حقيقت سعادتمند عالمند از حصر فوز به اصحاب بهشت با قرينهى مقابله استفاده مىشود كه اصحاب آتش زيانكاران و معذّب هستند .
لَوْ أَنْزَلْنا هذَا الْقُرْآنَ عَلى جَبَلٍ
كوه با آن استحكام و عظمت .
لَرَأَيْتَهُ خاشِعاً مُتَصَدِّعاً مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ
در حالى كه ما قرآن را بر شما نازل كرديم و شما ضعيف و نرم هستيد ، شما از ترس خدا خاشع نشديد .
و اين مطلب قضيّهاى است فرضى و كنايه و طعن به بنىآدم است .
وَ تِلْكَ الْأَمْثالُ
اين مثلهاى فرضى .
نَضْرِبُها لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ
شايد آنها در احوال خويش انديشه كنند و قساوت خود نظر نمايند و در نرم كردن دلهايشان تدبّر كنند .
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
اوست خداى يكتايى كه غير از او خدايى نيست .
اين جمله از ما قبلش منقطع است و مقصود اثبات توحيد است كه آن منظور از هر منظور ، مبدأ هر مبداى و غايت هر غايتى است .
و نيز منظور ثنا بر او شمردن محامد اوست .
عالِمُ الْغَيْبِ وَ الشَّهادَةِ
عالم است به آنچه كه از خلق غايب شده و به آنچه كه براى آنان مشهود است ، يا عالم به عالم غيب و