گويند : اى كاشكى كه ما فرمان برديمى خداى را و فرمان برديمى پيغامبر را
67 - و گويند : اى خداوند ما كه ما فرمان برديم مهتران ما را و بزرگان ما را ، و ببردند ما را از راه « 1 »
68 - اى خداوند ما بده ايشان را دو چندان از عذاب ، و نفرين كن ايشان را نفرينى بسيار
69 - اى آن كسها كه بگرويديد مه باشيد چون آن كسها كه دشخوارى نمودند « 2 » موسى را ، بيزار كرد او را خداى از آنچه گفتند ، و بود نزديك خداى عزّ و جلّ روى شناس « 3 »
70 - اى آن كسها كه بگرويديد بترسيد از خداى و بگوايد گفتارى صواب « 4 »
71 - تا راست كند شما را كردارهاى شما ، و بيامرزد شما را گناهان شما ؛ و هر كى فرمان برد خداى عزّ و جلّ را و پيغامبر او را بدرستى رست رستنى بزرگ
72 - ما عرضه كرديم شريعت را « 5 » بر آسمانها و زمين و كوهها ، نخواستند « 6 » كه بردارند آن را ، و بترسيدند از آن ، و برداشت آن را مردم ، كه او هست ستم كار و جاهل و نادان
73 - تا عذاب كند خداى عزّ و جلّ منافقان را و زنان منافقه را ، و انباز گيران را و زنان مشركه را ، « 7 » و توبت دهد خداى عزّ و جلّ بر
هامش
( 1 ) گم گردانيدند ما را راه . ( بو ) - بىراه كردند ما را از راه . ( آ )
( 2 ) كه بيازردند . ( بو ) - كه رنجه نمودند . ( آ )
( 3 ) با آب روى . ( بو . آ )
( 4 ) راست .
يعنى لا إله الا اللَّه . ( بو )
( 5 ) امانت را . ( بو . آ )
( 6 ) باز ايستادند و نه خواستند . ( بو )
( 7 ) و مردان انباز گيران را و زنان انباز گيران را . ( بو )