14 - و آن روز كه بپاى شود رستاخيز آن روز بپراكنند
15 - امّا آن كسها كه بگرويدند و كردند نيكيها ايشان باشند اندر مرغزار رامشكنان « 1 »
16 - و امّا آن كسها كه كافر شدند و بدروغ داشتند بآيتهاى ما و ديدار رستخيز را ايشان باشند اندر عذاب حاضر كردگان « 2 »
17 - پاكا خداوندا آن هنگام او بارگى كنيد و آن گاه كه بامداد كنيد « 3 »
18 - و او راست شكر اندر آسمانها و زمين و شبانگاه و آن گاه كه نيم روزان « 4 » كنيد
19 - و بيرون آرد زنده را از مرده و بيرون آرد مرده را از زنده ، و زنده كند زمين را پس از مرگ آن ، و چنين بيرون آرندتان
20 - و از آيتهاى اوست كه بيافريد شما را از خاك ، پس آن گاه چون شما مردان باشيد و زنده مىشويد « 5 »
21 - و از آيتهاى اوست كه بيافريد شما را از تنهاى شما جفتان « 6 » تا بياراميد با ايشان ، و كرد ميان شما دوستى و رحمت . « 7 » كه اندر آنست حجّتها گروهى را كه تفكّر كنند « 8 »
22 - و از آيتهاى اوست آفريدن آسمانها و زمين ، و اختلاف « 9 »
هامش
( 1 ) مرغزارى شاد كردگان . ( بو ) - مرغزارى و شادى همى كنند . ( آ . صو )
( 2 ) بجاى آوردگان . ( بو )
( 3 ) پاك است خداى آن وقت كه شبانگاه كنيد و آن وقت كه بامداد كنيد . ( صو . آ ) - پاك گوئيد و بستائيد خداى را چون به آخر روز رسيد و چون به اول روز رسيد . ( بو ) [ او بارگى ( ؟ ) - او يارگى ( ؟ ) ]
( 4 ) و شبانگاهان و چون بنيم روز رسيد . ( بو )
( 5 ) بآدمى گرديد همى پراكنده . ( بو ) - مردمان بوديد پراكنده بهر جاى . ( آ . صو )
( 6 ) جفتان يعنى زنان . ( بو )
( 7 ) و بخشايشى . ( بو ) . و بخشايش . ( آ . صو )
( 8 ) كه انديشه كنند . ( آ . بو . صو )
( 9 ) ناهموارى . ( بو ) - گردانش . ( آ ) - گردايش . ( صو ) اختلاف .