8 - همى نه انديشه كردند اندر تنهاى ايشان آنچه بيافريد « 1 » خداى عزّ و جلّ آسمانها و زمين و آنچه ميان آنست مگر براستى و زمان نام زده كرده ، و حقّا كه بيشتر از مردمان بديدار خداوند ايشان « 2 » كافرانند
9 - مىنه روند اندر زمين تا بنگرند چگونه بود سرانجام آن كسها كه از پيش ايشان بودند سختتر از ايشان بقوّت ، « 3 » و باز گردانيدند زمين ، « 4 » و آبادان كردند بيشتر از آنچه آباد كردند ، و آمد بديشان پيغامبر ايشان بحجّتها ، و نه بود خداى تا ستم كند برايشان ، « 5 » و لكن بودند بر تنهاشان ستم مىكردند
10 - پس بود سرانجام آن كسها كه بدى كردند بدى ، حقّا كه « 6 » بدروغ داشتند بآيتهاى خداى عزّ و جلّ و بودند بدان افسوس همى كردند
11 - خداى عزّ و جلّ بيافريد « 7 » خلق را پس زنده كند ايشان را ، پس سوى او باز گردانند شما را
12 - و آن روز كه بيستد رستاخيز در اوميد نشوند كافران « 8 »
13 - و نه بود ايشان را از انبازان ايشان خواهش گران و بودند بانبازان ايشان « 9 » كافران
هامش
( 1 ) يا همى انديشه نكنند اندر تنهاشان نه آفريد . ( آ ) - چرا همى انديشه نه كنند اندر تنهاى خويش كه نه آفريد . ( بو )
( 2 ) بديدار خداوند خويش . ( صو ) - بديدار خداوندشان . ( آ ) - به رسيدن به خداوند ايشان . ( بو )
( 3 ) بنيرو . ( آ . بو . صو )
( 4 ) و زير و زبر آوردند زمين را ، ( بو ) - و بشوريدند زمين را . ( صو . آ )
( 5 ) پيغامبران ايشان با درستيها نه چنان بود كه خداى ستم كردى مر ايشان را . ( بو )
( 6 ) بدان كه . ( بو ) - كه . ( آ . صو )
( 7 ) بيافريند . ( آ )
( 8 ) و آن روز كه به پاى شود رستخيز نوميد گردند گناه كاران . ( بو )
( 9 ) و شوند بانبازان خويش . ( بو )