زود باشد كه بدانيد
35 - يا فرو فرستاديم برايشان حجّتى آن سخن گويد بدانچه بودند بدان انباز گيران ؟
36 - و آن هنگام بچشانيم مردمان را رحمتى شاد شوند « 1 » بدان ، و اگر برسد بديشان بدى بدانچه پيش گسى كرد « 2 » دستهاشان آن گاه ايشان نوميد شوند
37 - يا « 3 » نه بينند كه خداى عزّ و جلّ بگستراند « 4 » روزى آن را كه خواهد و تنگ كند ؟ « 5 » كه اندران آيتهاست گروهى را كه بگروند
38 - بده خداوند خويشى را « 6 » حقّ وى و درويش را و آن را كه از كاروان بريده باشد ، « 7 » اينست بهتر آن كسها را كه مىخواهند ديدار « 8 » خداى عزّ و جلّ را ، و ايشاناند ايشان رستگاران
39 - و آنچه داديد از ربا تا زيادت شود اندر خواستهاى مردمان نه زيادت شود نزديك « 9 » خداى عزّ و جلّ ، و آنچه دهيد از زكات همى خواهيد ديدار خداى عزّ و جلّ ايشانند ايشان يك دو كنندگان « 10 »
40 - خداى عزّ و جلّ آنك « 11 » بيافريد شما را پس روزى داد
هامش
( 1 ) و چون بچشانيم مردمان را بخشايشى شادى ميكنند . ( بو )
( 2 ) پيش فرستادند .
( بو ) - پيش فرستاد . ( آ . صو )
( 3 ) يا همى . ( بو . آ . صو )
( 4 ) فراخ گرداند . ( بو ) - بگستراند . ( آ . صو )
( 5 ) و اندازه كند . ( آ . صو ) - و تنگ گرداند . ( بو )
( 6 ) خويشاوندان را . ( بو )
( 7 ) و راه روندگان را . ( آ . صو ) - و راه گذريان را . ( بو )
( 8 ) خشنودى . ( بو ) - ديدار . ( آ . صو )
( 9 ) و آنچه بداديت از ربا تا بيفزايد اندر خواستهاى مردمان نيفزايد نزد . ( بو )
( 10 ) بخواهيد خشنودى خداى را ايشانند كه ايشان دو چندان يابند . ( بو ) جستن خشنودى خداى ايشان باشند ايشان افزون كردگان . ( آ )
( 11 ) خداى آنست كه . ( بو . آ . صو )