تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 83

مساهمون:

ص٨٣

طلبيدن است ، ولى عفو و بخشش در مورد بدكار و ترك انتقام با وجود قوّه‌ى دفاع در مظلوم نمىتواند از جمله‌ى رذايل باشد ، بلكه آن عفو و بخششى است ممدوح . انظلام اين است كه در مظلوم هنگامى كه مورد ظلم و ستم قرار مىگيرد غضب قوى نشده و اوج نگيرد ، چون نفس يارى شده به اندازه‌ى ظلمى كه بر او شده قانع نمىشود ، بلكه در مورد ظلم و جنايت فزونى مىطلبد لذا خداى تعالى جهت تأديب و آموختن بندگانش مىفرمايد : [ وَ جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مِثْلُها ] كيفر هر بدى يك بدى است همانند بدى آن ، بدى دوّم كه جزا به حساب مىآيد از جهت مشاكلت بدى ناميده شده ، يا اينكه آن بدى نسبت به جنايتكار اسائه و بدى است ، يعنى در طلب يارى و هنگامى كه يارى شديد از مقابله به مثل تجاوز نكنيد و فزونى نطلبيد . [ فَمَنْ عَفا ] هر كس عفو نمايد و بعد از تسلّط و اقتدار بر ظالم و مسيئى او را ببخشد اجر و پاداش او بر عهده خداوند است . اين جمله عطف بر جمله‌ى جَزاءُ سَيِّئَةٍ سَيِّئَةٌ مىباشد ، لفظ « فاء » جهت ترتيب در اخبار است . يعنى حال كه دانستى كه فراتر از مقابله‌ى به مثل و فزون طلبى در اين مورد جزاى بدى نيست ، بلكه آن خود ظلم و ستم است پس بدان كه هر كس عفو نمايد . [ وَ أَصْلَحَ ] و اسائه‌ى مسىء و بدكار را با عفو و بخشش اصلاح نمايد اجر و پاداش او بر عهده‌ى خداوند است .