لطيفهى انسانى است كه او را از ساير حيوانات جدا مىكند و آن عبارت از ولايت تكوينى است و آن چيزى است كه به وسيلهى آن عنايت و تكريم الهى حقّ جلّ و اعلى نسبت به انسان تحقّق يافته است و خداوند به انسان مهلت مىدهد تا آن لطيفه ظاهر گشته و تكميل شود ، يا از بين برود و انسان ملحق به چهارپايان گردد ، بلكه از چهار پايان نيز گمراهتر شود ، آنگاه كه آن لطيفه از انسان خارج شود و از او منقطع گردد انسان مرتدّ فطرى مىشود و توبهاش ديگر مورد قبول قرار نمىگيرد و بر حسب احكام شرع كشتن او واجب مىشود .
و آنچه كه از امام باقر عليه السّلام در تفسير آيه وارد شده گفتار ما را در كلمهى فصل تأييد مىكند .
او فرمود ، اگر نبود آنچه كه از جانب خداوند و در قضاء الهى دربارهى مردم گذشته ثابت شده قائم هيچ يك از آنها را باقى نمىگذاشت ، شايد مقصود از قائم جانشين و خليفهى خدا باشد كه امر الهى را در بين بندگان به پا مىدارد .
[ وَ إِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ ]
اين جمله حاليّه است و معناى آن اين است كه در وجود ظالمين و ستمگران به آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله وهم و خيال آن لطيفه است ( نه خود آن لطيفه ) و هر كس كه از آن لطيفهى وهمى متولّد شود خواه در خارج ظالم به آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله باشد و خواه نباشد در دنيا و در حال حاضر عذابى دردناك همراه آنانست ، ليكن به جهت تخدير اعضا آنان ديگر آن عذاب را احساس نمىكنند .
يا در آخرت عذابى دردناك منتظر آنانست و ليكن چون يقين به