الصَّالِحاتِ ]
مكرّر اين مطلب گذشت كه مقصود از ايمان در امثال اين عبارات اسلام است كه با بيعت عامّ حاصل مىشود .
يا مقصود خود بيعت عامّ است ، مراد از عمل صالح ايمان است كه با بيعت خاصّ حاصل مىشود يا خود بيعت خاصّ است ، يا مقصود از ايمان ايمان خاصّ است كه با بيعت خاصّ حاصل مىشود يا خود همان بيعت مقصود است ، مقصود از عمل صالح عمل كردن به شروط آن بيعت است .
[ قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً ]
بگو : بر اين كارى كه من انجام مىدهم از تبليغ رسالت الهى و فرا خواندن شما به ايمان به خدا مزد و اجرى طلب نمىكنم تا مرا مّتهم به دنيا خواهى در ادّعاهايم بكنيد .
[ إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى ]
هيچ مزد و اجرى نمىخواهم مگر دوستى و مودّت اهل بيت .
استثناء در اينجا متّصل است ، سود دولتى اهل بيت و نزديكان پيامبر اگر چه به خود مردم باز مىگردد و تكميل نفوس آنها است ، لكن با استكمال مردم ، پيامبر نيز بهرهمند مىشود ، چه آن مردم اجزاء پيامبر و سعه و گستردگى وجود او مىشوند .
پس قول خداى تعالى :
قُلْ ما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ فَهُوَ لَكُمْ
اشاره به هر دو جهت نفع است ، زيرا در اين آيه مودّت اهل بيت اجر و مزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله قرار داده شده از آن جهت كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از مودّت آنان بهرهمند مىشود ، كه با مودّت كامل مىشوند و با كامل شدن رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله داراى وجودى گستردهتر مىگردد .