و اخبار زيادى وارد شده در اينكه هر كس با اعمال و اقوالش همهى همّتش دنيا باشد خداوند كار او را متفرّق و پراكنده خواهد ساخت و فقر را جلو چشم او قرار خواهد داد ، در حالى كه دنيا هم به او روى نخواهد آورد مگر آنچه كه براى او نوشته شده و هر كس كه همّ خود را آخرت قرار دهد خداوند تفرّق و پراكندگى او را جمع كرده و غنا و بىنيازى را در قلب او قرار خواهد داد ، دنيا به او روى خواهد آورد در حالى كه او دنيا را نمىخواهد .
از امام صادق عليه السّلام در مورد
« اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ »
سؤال شده فرمود : مقصود ولايت امير المؤمنين عليه السّلام است و از
مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الْآخِرَةِ
سؤال شد ، فرمود : مقصود شناخت امير المؤمنين و ائمّه عليهم السّلام است ، از « نزد له فى حرثه » سؤال شد ، فرمود :
يعنى از سهم و نصيب آخرت مىافزاييم و او از دولت ائمّه عليهم السّلام بهره و نصيب خود را استيفا مىكند و در مورد
وَ مَنْ كانَ يُرِيدُ حَرْثَ الدُّنْيا نُؤْتِهِ مِنْها وَ ما لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ نَصِيبٍ
فرمود : يعنى او در دولت حقّ با امام عليه السّلام هيچ بهره و نصيبى ندارد « 1 » .
[ أَمْ لَهُمْ شُرَكاءُ ]
يا آنها براى خدا شريكانى قرار مىدهند كه براى آنها دستورى بر خلاف دستور خدا صادر مىكنند .
[ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ ما لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ ]
آن شركا كه در دين چيزهايى بر خلاف دين خدا مىآوردند مانند بحيره و مانند .
[ وَ لَوْ لا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ ]
كلمهى فصل عبارت از
هامش
( 1 ) رجوع شود به تفسير سوره مائده آيه 103 از همين تفسير .