و خطاب عامّ يا مخصوص نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و كنايه از امّت و تهديد كفّار و منافقين امّت است ، چون لفظ « قريب » شبيه به « فعيل » به معناى مفعول است كه گاهى مذكّر و مؤنّث آن در لفظ يكسان است .
[ يَسْتَعْجِلُ بِهَا الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِها ]
كسانى به عذاب عجله مىكنند كه ايمان به روز قيامت ندارند ، قيامت را به استهزا مىگيرند و دربارهاش شتاب مىورزند .
[ وَ الَّذِينَ آمَنُوا ]
كسانى كه اذعان و يقين به قيامت نمودند ، كسانى كه با بيعت عام اسلام آوردند و با بيعت خاصّ ايمان آوردند .
[ مُشْفِقُونَ مِنْها ]
اينان از قيامت مىترسند ، چون مىدانند در مورد خرد و درشت ، پست و شريف ، كوچك و بزرگ بايد مؤاخذه شوند .
[ وَ يَعْلَمُونَ أَنَّهَا الْحَقُّ ]
مىدانند كه قيامت امرى حقّ و ثابت است .
[ أَلا إِنَّ الَّذِينَ يُمارُونَ فِي السَّاعَةِ لَفِي ضَلالٍ بَعِيدٍ ]
آگاه باشيد آنها كه در مورد خواه مقصود از ساعت ساعت ظهور قائم عليه السّلام باشد ، يا ساعت قيامت ، يا ساعت رجعت ، يا ساعت مرگ .
برخى گفتهاند : كفّار به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله مىگفتند : قيامت را براى ما بر پا ساز و اگر راست مىگويى آنچه را كه بما وعده دادى بياور ، پس خداى تعالى آنان را اين چنين ردّ كرد .
[ اللَّهُ لَطِيفٌ بِعِبادِهِ ]
خداوند به بندگانش نيكوكار است
[ يَرْزُقُ مَنْ يَشاءُ ]
به هر كس كه بخواهد علم و فهم و ايمان مىدهد ، قيامت را تأخير مىاندازد كه شايد توبه كنند و متذكّر شوند و در نتيجه اعتراف نمايند .