ايمان برگردد به خداوند متعال ضررى نمىرساند .
[ فَإِنَّ اللَّهَ هُوَ الْغَنِيُّ ]
چه خداى تعالى بىنياز است و احتياجى به اموال و اعراض و انفاق شما از چيزهايى كه بايد انفاق شود ندارد .
[ الْحَمِيدُ ]
خداوند كسى است كه احتياج به ايمان و تصديق و تعظيم شما ندارد .
و مقصود كسى است كه از على عليه السّلام ، يا از خدا و رسول دربارهى ولايت علىّ عليه السّلام روى بر مىگرداند .
زيرا كه على عليه السّلام كه مظهر خدا است بىنياز از اعراضكننده و انفاق اوست ، او در ذات خودش حميد است ، خواه كسى او را تصديق كند يا تكذيب .
در اينجا اين گمان پيش مىآيد كه كسى سؤال كند : به چه وسيله انسان مىتواند مؤمن و انفاقكننده باشد تا از ايمان و على عليه السّلام روى بر نگرداند ؟ خداى تعالى جواب اين سؤال را چنين مىدهد :
لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلَنا بِالْبَيِّناتِ
رسولان خويش را با احكام رسالت و معجزهها كه دلالت بر صدق آنها بكند فرستاديم ، پس هر كس ايمان بخواهد به آنان روى بياورد .
[ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ ]
كتاب نبوّت ، كتابهاى تدوينى و ملّتهاى الهى صورتهاى آنان هستند .
و لذا از امام صادق عليه السّلام دربارهى اين آيه وارد شده : كتاب اسم اكبر است كه با آن علم هر چيزى كه با انبيا عليهم السّلام بوده دانسته مىشود .
امام عليه السّلام فرمود : آنچه كه به نام كتاب تورات ، انجيل و فرقان خوانده مىشود كه در آن كتاب لوح و كتاب صالح و شعيب و ابراهيم عليه السّلام