تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 581

مساهمون:

ص٥٨١

[ إِلى مَغْفِرَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ جَنَّةٍ عَرْضُها كَعَرْضِ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ ] به سوى آمرزش پروردگارتان و به راه بهشتى كه عرضش به قدر پهناى آسمان و زمين است . در سوره‌ى آل عمران بيان تشبيه عرض بهشت به عرض آسمانها و زمين گذشت . [ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَ رُسُلِهِ ] براى اهل ايمان به خدا و پيامبرانش مهيّا گرديده . اين جمله صفت ، يا حال ، يا مستأنفه است . [ ذلِكَ ] اين ايمان به خدا و رسولان او ، يا اين مغفرت و بهشت كه ذكر شد . [ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَنْ يَشاءُ ] و اين فضل خداست كه به هر كس خواهد عطا مىكند . چه مبدأ توفيق براى ايمان كه سبب مغفرت و بهشت است ناشى از خداى تعالى است ، بنابراين كسى به سبب خودش يا عملش داخل بهشت نخواهد شد . [ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ] و فضل و كرم خدا بسيار عظيم است . [ ما أَصابَ ] اين جمله از ما قبلش منقطع يا جواب سؤالى است كه از ما قبلش ناشى شده است ، گويى كه گفته شده : اگر خداوند نسبت به بندگانش داراى فضل باشد پس اين مصائب و بلاها از كجا مىآيند ؟ در جواب فرمود : ما أَصابَ . . . [ مِنْ مُصِيبَةٍ فِي الْأَرْضِ ] آنچه كه از بلاهاى عمومى كه در عالم كبير بر اموال اهل زمين مىرسد .