[ ثُمَّ إِنَّكُمْ أَيُّهَا الضَّالُّونَ الْمُكَذِّبُونَ لَآكِلُونَ مِنْ شَجَرٍ مِنْ زَقُّومٍ ]
آنگاه شما اى گمراهان منكر قيامت از درخت زقّوم تلخ دوزخ البتّه خواهيد خورد .
بيان معناى « زقّوم » در سورهى صافات گذشت .
[ فَمالِؤُنَ مِنْهَا الْبُطُونَ فَشارِبُونَ عَلَيْهِ مِنَ الْحَمِيمِ فَشارِبُونَ شُرْبَ الْهِيمِ ]
تا آنكه شكمها را از آن پر مىسازيد آنگاه همه از آب گرم جهنّم مىآشاميد بدانسان از عطش آن آب را مىنوشيد كه شتران تشنه آب مىآشامند .
لفظ « هيم » با كسره به معناى شتر تشنه است و جمع « هيمان » و « هيمى » به معناى عطشان و تشنه است ، يا به معناى شترى است كه دردى شبيه درد استسقا گرفته باشد ، كه جمع « هيمان » و « هيمى » ، يا از « هيام » بر وزن « سحاب » است ، و آن به معنى چيزى است كه مالك خويش نيست ، و هر چه بر آن آب بريزى آب را به خود مىكشد .
و « هائم » يعنى متحيّر و « هيام » بر وزن « غراب » حالتى از عشق است مانند جنون .
[ هذا نُزُلُهُمْ يَوْمَ الدِّينِ ]
اين طعام و شراب كافران در روز جزاست .
لفظ « نزل » عبارت از چيزى است براى شخص نازل و فرود آمده و مهمان آماده مىشود تا احترام و بزرگداشت او باشد ، آن استهزا و تهديد آنان است بدين گونه كه نزل آنان چنين است ، پس چگونه باشند در منازل و جاهايى كه براى آنان مقرّر شده است .
[ نَحْنُ خَلَقْناكُمْ ]
ما شما را آفريديم نه غير ما .