بخش باشد ، و شمال به دشمنان آل محمّد صلّى اللّه عليه و آله تفسير شده و اصحاب آنها اصحاب شمال است . [ إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُتْرَفِينَ ] اين عذاب آنها را بدين سبب است كه از اين پيش ( در دنيا ) به ناز و نعمت پرداختند . لفظ « مترفين » يعنى دارندگان نعمت ، « أترفته النعمة » يعنى نعمت او را به طغيان كشاند ، يا او را داراى نعمت نمود ، و « اترف » فلان » يعنى بر بعضى اصرار ورزيد ، و « اترفه » يعنى او را به حال خود گذاشت تا هر كارى خواست انجام دهد . و او را از داشتن نعمت منع نكرد و « مترف » به معنى ستمگر نيز آمده است . [ وَ كانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ ] و بر گناه بزرگ ( شرك و عناد ) اصرار داشتند . لفظ « حنث » با كسره به معنى گناه و خلاف قسم علم عمل كردن و ميل نمودن از باطل به حقّ و عكس آن مىباشد . [ وَ كانُوا يَقُولُونَ أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ] و مىگفتند آيا ما چون مرديم و استخوان ما خاك شد باز هم ما زنده مىشويم . [ أَ وَ آباؤُنَا الْأَوَّلُونَ ] يا پدران گذشته ما زنده خواهند شد و به آنان بگو : [ قُلْ إِنَّ الْأَوَّلِينَ وَ الْآخِرِينَ لَمَجْمُوعُونَ إِلى مِيقاتِ يَوْمٍ مَعْلُومٍ ] در مقام ردّ بر آنها و تهديد آنان چنين بگو . البتّه تمام خلق اولين و آخرين زنده مىشوند و همه در وعدهگاه روز معيّن محشر جمع مىگردند .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى )ج ١٣ — صفحة 534
مساهمون: سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه )
ص٥٣٤