از ولىّ خداست كه واسطهى بين او و بين خلقش مىباشد ، يا مقصود از سلطان سكينه و آرامشى است كه خداوند بر هر يك از بندگانش كه بخواهد نازل مىكند ، كه اگر آن سكينه بر انسان نازل شود و انسان متمكّن گردد ديگر نفوذ و خروج از اقطار آسمانها و زمين به عالم ملكوت و جبروت آسان مىشود .
ممكن است معناى آيه اين باشد كه اگر توانستيد با نيروى علمى و عقلهاى انديشمندان خودتان به اقطار آسمانها و زمين نفوذ كنيد تا به ماوراى آنها علم پيدا كنيد چنين كنيد ، ولى نمىتوانيد نفوذ نماييد به سبب سلطان ، آن عبارت از ولىّ امر شماست و آن سكينه و آرامش شماست كه بر شما نازل مىشود ، يا برهان و دليل شماست كه از آن استنباط مىكنيد آنچه را كه از شما غايب است .
روايت شده كه در روز قيامت ملايكه بر خلق احاطه مىكنند ، و با زبانى از آتش ندا سر مىدهند :
يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ . . .
تا قول خدا :
« شُواظٌ مِنْ نارٍ »
از امام صادق عليه السّلام آمده است : آنگاه كه قيامت مىشود خداوند همهى بندگان را در روى زمين يك جا جمع مىكند ، بدين گونه كه به آسمان دنيا وحى مىشود با هر كس كه در روى تو است به زمين هبوط كن و فرود بيا ، پس اهل آسمان دنيا با دو برابر كسانى از جنّ و انس كه روى زمين هستند هبوط مىكنند و اين هبوط و فرود همچنان ادامه پيدا مىكند تا اهل هفت آسمان فرود مىآيند .
پس جنّ و انس در هفت خيمه از ملايكه جمع مىشوند و سپس منادى ندا مىكند :
يا مَعْشَرَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ إِنِ اسْتَطَعْتُمْ . . .
پس نظر