فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى ( 32 ) أَ فَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى ( 33 )
وَ أَعْطى قَلِيلاً وَ أَكْدى ( 34 ) أَ عِنْدَهُ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرى ( 35 )
ترجمه :
( 53 / 35 - 29 )
پس ، از كسى كه از ياد ما دل مىگرداند و جز زندگانى دنيا را نمىخواهد ، روى بگردان .
اين منتهاى علمشان است ؛ بىگمان پروردگارت آگاهتر است كه چه كسانى از راه او به دور افتادهاند و همو به كسى كه راه يافته است ، آگاهتر است .
و آنچه در آسمانها و آنچه در زمين است خداوند راست ، تا سر انجام بدكرداران را بر وفق كار و كردارشان جزا دهد و نيكوكرداران را به پاداش نيكو [ / بهشت ] جزا دهد .
كسانى كه از گناهان كبيره و ناشايستيها پرهيز مىكنند ، مگر صغيره ؛ بىگمان پروردگارت گسترده آمرزش است ، او آنگاه كه شما را از زمين پديد آورد و آنگاه كه جنينهاى در شكمهاى مادرانتان بوديد ، به شما آگاهتر است . پس خودتان را پاكدامن مشمريد ، او به آنكه [ از ناپسند ] مىپرهيزد ، آگاهتر است .
آيا كسى را كه روىگردان شد نگريستهاى .
و اندكى بخشيد و باز ايستاد .
آيا نزد او علم غيب است كه او [ حقايق را ] مىبيند ؟
تفسير
[ فَأَعْرِضْ عَنْ مَنْ تَوَلَّى عَنْ ذِكْرِنا ]
تو هم اى رسول از هر كس كه از ياد ما رو گردانيد به كلّى اعراض كن .
وقتى حال مشركين را ذكر كرد ، و آنكه آنان از يقين اعراض كردند ، ظنّ و تخمين را دستآويز خود ساختند ، فرمود : حال كه آنها اين چنين هستند و توجّه به تو و به آنچه كه بهوسيله آن يقين حاصل مىشود ننمودند و به علىّ عليه السّلام توجّه نكردند كه توجّه به علىّ موجب يقين مىشود - پس از مجادلهى با آنان و خير خواهى و ياد آورى آنان اعراض