تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 449

مساهمون:

ص٤٤٩
مىشود ؟ ( هرگز نمىشود ) مانند حال خوب در دنيا ، و حسن عاقبت و سر انجام در آخرت ، يا شفاعت بت‌ها در آخرت . چه دليلى بر حصول آرزوها ندارند جز آنكه فقط آرزوها بكنند ، و چنين نيست كه هر چه آرزو كنند حاصل شود .
[ فَلِلَّهِ الْآخِرَةُ وَ الْأُولى ]
در صورتى كه دنيا و آخرت همه ملك خداست . لفظ « فاء » براى سببيّت است ، يعنى اگر آخرت و دنيا براى خداست پس آنچه را كه انسان آرزو كند حاصل نمىشود ، بلكه آنچه از خدا مىخواهد محقّق مىشود .
[ وَ كَمْ مِنْ مَلَكٍ فِي السَّماواتِ لا تُغْنِي شَفاعَتُهُمْ شَيْئاً ]
چه بسيار فرشتگان كه در آسمانها و زمين هستند كه شفاعتشان چيزى از نياز يا عذاب خدا را ( در بىنيازى ) كفاف نمىدهد .
[ إِلَّا مِنْ بَعْدِ أَنْ يَأْذَنَ اللَّهُ ]
مگر پس از آنكه خداوند اجازه‌ى شفاعت به آنها بدهد .
[ لِمَنْ يَشاءُ وَ يَرْضى ]
اجازه‌ى شفاعت هم به كسى مىدهد كه بخواهد و راضى باشد . و چنين كسى نيست جز آنكه تولّاى على عليه السّلام را داشته باشد ، چون چيزى كه موجب رضايت الهى است همان سوى خوش ولايت است ، پس آنان چرا ملايكه را عبادت مىكنند . نه خدا را و ملايكه را چيزى مىنامند كه خدا به آن راضى نيست .
[ إِنَّ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ لَيُسَمُّونَ الْمَلائِكَةَ