بيان گناهان كبيره و صغيره در سورهى نساء در تفسير قول خدا :
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ
گذشت .
[ وَ الْفَواحِشَ ]
لفظ « الفواحش » عطف بر
« كَبائِرَ الْإِثْمِ »
يا بر « الإثم » است ، و فاحشه بدترين گناهها يا زناست .
[ إِلَّا اللَّمَمَ ]
« لمم » با حركت عبارت از گناهان كوچك است كه انسان را از مقامش پائين مىآورد ، در حالى كه مقام او مقام آن گناهان كوچك نمىباشد .
در بيان گناهان كبيره گذشت كه وقتى انسان در راه نفس متمكّن نباشد هر گناهى كه از او صادر شود گناه صغيره است ، و مقام انسان مقام آن گناه صغيره نمىباشد .
[ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ ]
كه مغفرت پروردگار بسيار وسيع است و خداوند به حال شما بندگان آگاهتر است .
جواب سؤال مقدّر در مقام تعليل قول خداى تعالى
لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَساؤُا
مىباشد .
[ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ ]
زيرا او شما را از خاك زمين آفريده .
تعليل قول خدا :
أَعْلَمُ بِكُمْ
يا ظرف آنست يعنى اگر خداوند در وقت ايجاد و انشاى شما از زمين به حال شما داناترست .
پس چگونه حال شما را در هنگام زندگى دنيوى يا هنگام برانگيختن و بعث نمىداند ؟ !
[ وَ إِذْ أَنْتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهاتِكُمْ فَلا تُزَكُّوا أَنْفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقى ]
و هنگامى كه در رحم مادر جنين بوديد ياد آريد و خودستايى مكنيد او كه آفريننده است به حال هر كه متقى است از شما