لا يَعْقِلُونَ ]
به حقيقت مردمى كه تو را از پشت حجرهات با صداى بلند مىخوانند اكثرشان مردم بىعقل و شعورند چون بيشتر آن مردم تعقّل ندارند ، لذا تو را تعظيم نمىكنند ، تو را مانند يكى از خودشان قرار مىدهند .
[ وَ لَوْ أَنَّهُمْ صَبَرُوا حَتَّى تَخْرُجَ إِلَيْهِمْ لَكانَ خَيْراً لَهُمْ وَ اللَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ ]
و اگر آنها صبر مىكردند تا وقتى كه تو بر ايشان خارج شوى بسيار براى آنها بهتر و ثوابش بيشتر بود و ( باز هم توبه كنند ) خدا غفور و مهربان است .
اين جمله جهت تقويت جانب رجا و اميد است ، در تفسير مجمع آمده است : قول خدا
يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا
تا قول خدا :
غَفُورٌ رَحِيمٌ
دربارهى وفد تميم نازل شده ، اينان بزرگان و اشراف بنى تميم بودند كه در يك دسته و وفد بزرگ آمده بودند ، وقتى داخل مسجد شدند از پشت حجره رسول خدا را صدا زدند كه يا محمّد صلّى اللّه عليه و آله بيرون بيا و به سوى ما بيا .
اين معنا رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را اذيّت كرد و از حجرهاش بيرون آمد .
آنها گفتند : آمديم تا بر تو فخر كنيم ، پس به شاعر و خطيب ما اجازه بده .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله اجازه داد و ابتدا سخنگوى آنان سخن گفت ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به ثابت بن قيس فرمود : بلند شو و جواب او را بده ، ثابت بلند شد و بهتر از خطيب آنان سخن گفت ، سپس شاعر آنان بلند شد و شعر خواند و حسّان بن ثابت به او پاسخ داد ، وقتى شعر و سخن به پايان