او مىنمود .
[ إِنَّ الَّذِينَ يَغُضُّونَ أَصْواتَهُمْ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ أُولئِكَ الَّذِينَ امْتَحَنَ اللَّهُ قُلُوبَهُمْ لِلتَّقْوى ]
كسانى كه صدايشان را در نزد رسول خدا آهسته و ملايم مىكنند ، كسانى هستند كه دلهايشان به تقوا آزمايش شده است ، چه كلمه « امتحنه » يعنى او را آزمايش كرد ، خدا قلب او را امتحان كرد يعنى قلب او را گسترده كرد و ( شرح و سعه بخشيد ) .
و لفظ « للتّقوى » علّت « امتحن » است ، علّت حصولى يا تحصيلى . يعنى چون آنان پرهيزكارند خداوند قلوبشان را شرح و توسعه داد .
يا به جهت تحصيل تقوى خداوند دلهاى آنان را سعه و شرح داد يا خداوند دلهاى آنان را امتحان كرد .
مؤمن امتحان شده كسى است كه خداوند سينهاش را گسترده كرده بدين گونه كه آرامش در آن نازل گشته و ملكوت امام بر او ظاهر مىشود .
و لذا علىّ عليه السّلام در حديث معرفت به سبب نورانيّت فرمود : كسى كه امر به نورانيّت بشناسد او مؤمنى است كه قلب او براى ايمان امتحان شده ، هر كس قلب او براى تقوى امتحان شده باشد دائما عظمت خدا و عظمت رسولش را احساس مىكند ، پس بلند كردن صدا نزد رسول صلّى اللّه عليه و آله براى او ممكن نمىشود .
[ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ عَظِيمٌ ]
برايشان آمرزش و اجر عظيم نصيب فرموده است و ممكن است وقف بر قول خدا : « قلوبهم » باشد و لفظ « للتّقوى » براى تعليل ما بعدش باشد .
[ إِنَّ الَّذِينَ يُنادُونَكَ مِنْ وَراءِ الْحُجُراتِ أَكْثَرُهُمْ