اظهار نمودند ، در نتيجه بسيارى از كافرين به دين مسلمانان رغبت پيدا كردند و بدون شمشير داخل در دين اسلام شدند .
از امام صادق عليه السّلام سؤال شد : آيا على عليه السّلام در بدنش قوى و نيرومند نبود ؟ و در امر خدا قوى نبود ؟ فرمود : چرا ، قوى بود .
گفته شد : پس چه چيز او را از جنگ و دفع دشمنان جلوگيرى مىكرد ؟ فرمود : جواب را بفهم و دقّت كن ، على عليه السّلام را آيهاى از كتاب خداى تعالى جلوگيرى كرد . گفته شد : كدام آيه ؟
امام صادق عليه السّلام اين آيه را خواند :
لَوْ تَزَيَّلُوا . . .
تا آخر » و خداى تعالى داراى وديعهها و امانتهايى در صلبهاى كافران و منافقان بود ، على عليه السّلام پدران را نمىكشت تا امانتها و ودائع بيرون بيايند ، آنگاه كه امانتها بيرون مىآمدند غالب مىشد بر هر كس كه غالب مىشد و او را مىكشت ، همچنين است قائم ما اهل البيت عليه السّلام كه ظهور نمىكند تا وديعههاى الهى خارج شوند ، وقتى امانتها بيرون آمدند ، غلبه مىكند بر كسى كه غالب مىشود و او را مىكشد .
و در اين معنا اخبار متعددى وارد شده و امام عليه السّلام فرمود : اگر خداوند كافران را كه در اصلاب مؤمنين هستند بيرون بياورد و اگر مؤمنين را كه در اصلاب كافرين هستند بيرون بياورد هرآينه كفّار ما را عذاب مىكردند .
[ إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا ]
لفظ « إذ » ظرف است ، يا تعليل قول خدا « عذّبنا » يا « نزل اللّه » است و لفظ « فاء » در قول خداى تعالى :
بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ
مىباشد .
[ فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ ]
لفظ « الحميّه » مصدر « حماه » يعنى از او منع