تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 204

مساهمون:

ص٢٠٤
و تأثير شعبده بازىها بعد از اجازه به صورت غلط و اشتباه و تأثير صحيح آن بدون اجازه نيز مشهود است . بعضى گفته‌اند : اين ظنّ شكّ است و اين آيه درباره‌ى دهرىها نازل شده ، در مورد كسانى جريان پيدا كرده كه در حقّ امير المؤمنين عليه السّلام و اهل بيت رسول خدا بعد از آن حضرت كردند آنچه را كه كردند و ايمانشان اقرار بدون تصديق قلبى بود كه ناشى از ترس از شمشير و رغبت به مال دنيا بود . و از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله آمده است كه فرمود : به دهر ناسزا نگوييد كه خداوند همان دهرست ، كه حوادث را به او نسبت مىدهند و ناسزا مىگويند ، چون حوادثى را پديد مىآورد كه سازگار نيست .
وَ إِذا تُتْلى عَلَيْهِمْ آياتُنا بَيِّناتٍ
آياتى كه دلالت آنها واضح و روشن است ، يا آياتى كه روشن كنند و واضح‌كننده صدق و راستى كسى است كه آيات را آورده و واضح‌كننده‌ى حالت آنانست كه بر آن حالات قرار دارد .
ما كانَ حُجَّتَهُمْ
در معارضه‌ى با رسول و در انكار آيات حجّتى و دليلى نداشتند .
إِلَّا أَنْ قالُوا ائْتُوا بِآبائِنا إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
علامت صدق و راستى رسولان را تعليق بر آوردن محال عادى كردند .
قُلِ اللَّهُ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يَجْمَعُكُمْ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ
بگو : آوردن پدران شما كار خداست ، چنانچه ميراندن‌شان نيز كار خدا بود و اين كار را خداوند در روز قيامت انجام داده و همه‌ى شما را حاضر مىنمايد .
بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 204 | سلطان محمد گنابادى ( سلطان عليشاه ) / رضاخانى / حشمت الله رياضى