السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يَوْمَئِذٍ يَخْسَرُ الْمُبْطِلُونَ ( 27 )
وَ تَرى كُلَّ أُمَّةٍ جاثِيَةً كُلُّ أُمَّةٍ تُدْعى إِلى كِتابِهَا الْيَوْمَ تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 28 ) هذا كِتابُنا يَنْطِقُ عَلَيْكُمْ بِالْحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَسْتَنْسِخُ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ( 29 )
ترجمه :
( 45 / 29 - 23 )
آيا ديدهاى آن كس را كه هواى نفسش را [ همچون ] خداى خود گرفت و خداوند او را با وجود آگاهىاش ، بيراه گذارد ، بر گوش و دل او مهر نهاد و بر چشمش پرده كشيد ، پس چه كسى پس از خداوند او را هدايت مىكند ؟ ! آيا پند نمىگيريد ؟
و گويند حياتى جز زندگى دنيوى ما در كار نيست ، كه زنده مىشويم و مىميريم ! و چيزى جز روزگار ما را نابود نمىكند ، آنان را به اين علم نيست ؛ چيزى جز پنداربافى نمىكنند .
و چون آيات روشنگر ما بر ايشان خوانده شود ، بهانهشان جز اين نيست كه گويند : اگر راست مىگوييد پدران ما را بازآوريد .
بگو خداوندست كه شما را زندگى مىبخشد ، سپس مىميراند ، پس از آن در روز قيامت كه شكّى در [ فرا رسيدن ] آن نيست گرد مىآورد ولى بيشترينهى مردم نمىدانند .
و فرمانروايى آسمانها و زمين از آن خداوندست ، روزى كه قيامت بر پا شود ، در چنين روزى باطلانديشان زيان كنند .
و بينى هر امّتى را كه [ براى دادخواهى ] به زانو در آمده هر امّتى با كتابش فرا خوانده شود ؛ [ گويند ] امروز در برابر آنچه كردهايد جزا مىيابيد
اين كتاب ماست كه به راستى بر شما گواهى مىدهد ؛ ما آنچه شما انجام مىداديد ثبت مىكرديم .
تفسير
أَ فَرَأَيْتَ
اين جمله استفهام در معناى امر است و از آن بر انگيختن تعجّب نيز استفاده مىشود .