تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 17

مساهمون:

ص١٧
دروغ از هر كس كه باشد قبيح و زشت است و به خصوص از مؤمن ، و لكن غيبت مؤمن به مراتب از آن بدتر و زشت‌تر است . . .

« ق »

در تفسير
[ وَ اسْتَمِعْ ]
و گوش دار تو در حال حاضر نداى منادى روز قيامت يا روز ظهور قائم عليه السّلام را بشنو ، چون تو الآن نداى آن منادى را مىشنوى ، زيرا تو از مرقد خويش خارج شدى و قيامت يا ظهور قائم عليه السّلام را مشاهده مىكنى .
[ يَوْمَ يُنادِ الْمُنادِ ]
در روزى كه منادى روز حساب و بعث ندا كند ، يا منادى به اسم قائم عليه السّلام و اسم پدرش ندا كند چنانچه در خبر آمده است . در تفسير
[ ذلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ ]
مىفرمايند : از امام صادق عليه السّلام آمده است : آن روز ( يوم الخروج ) روز رجعت است .

الذّاريات

در تفسير
[ وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ ]
سوگند به آسمان كه دارنده‌ى راههاست مانند مسير ستارگان ، يا آسمان‌دارنده‌ى زيبايى و زينت است . چنانچه از امير المؤمنين عليه السّلام وارد شده است ، چه ستارگان و راههاى آنها آسمان را زينت مىدهند ، چنانچه لباس راه دار راه راه داشتن زينت مىدهد . يا مقصود از راهها دليل‌هايى است كه بيننده‌ها از آنها مىگيرند ، بدان وسيله استدلال بر صانع آنها و علم و قدرت و اراده و حكمت صانع مىنمايند . از حسين بن خالد از ابى الحسن الرّضا عليه السّلام آمده است : گفت : خدمت امام عليه السّلام عرض كردم : از قول خداى تعالى :
[ وَ السَّماءِ ذاتِ الْحُبُكِ ]
به من خبر بده ، پس فرمود : آسمان به زمين بسته شده است ، در اينجا امام عليه السّلام انگشتهاى مباركش را داخل هم به طور مشبّك قرار داد . . .