رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله تخلّف نمودند و توبه كردند ، از آن حضرت خواستار بخشش شدند .
و از صميم قلب با او بيعت كردند و در حين آن بيعت اصلا هيچ انانيّتى نداشتند و لذا مستحقّ نزول سكينه و آرامش شدند ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در آن بيعت شرط كرد كه با او مخالفت نكرده و گفتار و دستور او سرپيچى نكنند و كارى را كه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله انجام دهد انكار نكنند .
زيرا اصحاب پس از آنكه شكست خوردند و حضرت به سوى مدينه حركت كرد و به تنعيم بازگشت و به زير درخت فرود آمد ، به خدمت او رسيدند و اظهار ندامت و پشيمانى كردند و رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله از آنان عهد و پيمان گرفت و نخستين كسى كه در آن هنگام با رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله بيعت كرد على عليه السّلام بود ، سپس حضرت بين هر دو نفر از آنان عقد اخوّت و برادرى بست ، بين خودش و على عليه السّلام نيز عقد برادرى بست .
داستان ابا بكر و عمر و همراهان او كه از جنگ خيبر ترسيدند و فرار كردند و دادن پرچم را به دست على عليه السّلام و فتح خيبر به دست مبارك آن حضرت مفصّل و يكى از فتوحات بزرگ اسلام محسوب مىشود .
الحجرات
مفسّر عاليقدر قدّس سره العزيز : پس از بر شمردن اقسام ظنّ و معناى غيبت كه با به كار بستن آن ، اوامر براى مؤمن واجب است .
در تفسير
[ وَ لا تَجَسَّسُوا ]
هرگز از حال درونى هم تجسّس و تفحّص نكنيد تا براى شما گمان بد حاصل شود .
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : در طلب لغزشهاى مؤمنين نباشيد كه هر كس در پى لغزشهاى برادرش باشد خداوند نيز لغزشهاى او را پى مىگيرد ، هر كس را كه خداوند به دنبال لغزشهاى او باشد رسوايش مىسازد اگر چه در داخل خانهاش باشد .