چنانچه قوم تو در كتاب تو اختلاف نمودند .
وَ لَوْ لا كَلِمَةٌ سَبَقَتْ مِنْ رَبِّكَ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ
به آنها تا مدّت معيّنى مهلت داده مىشود . و اگر چنين نبود كه به آنها مهلت داده شده بين اختلافكنندگان از قوم موسى عليه السّلام يا بين قوم تو حكم مىشد ( حكم به نابودى و جزا )
وَ إِنَّهُمْ لَفِي شَكٍّ مِنْهُ مُرِيبٍ
آنها از قرآن يا از كتاب موسى عليه السّلام در شكّ هستند .
مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ
مقصود هر نوع عمل صالح يا عمل صالح بزرگ است كه عبارت از ولايت و بيعت خاصّ است ، كه به هر حال براى خود كرده است .
وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَيْها
و هر كس كه عمل زشت و ناشايست انجام دهد بر خود كرده است .
وَ ما رَبُّكَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِيدِ
و خداوند صاحب ظلم نيست ، يعنى آنچه را كه مردم استحقاق آن را ندارند خداوند در حقّ آنها انجام نمىدهد .
آيات 47 - 54
[ سوره فصلت ( 41 ) : آيات 47 تا 54 ]
إِلَيْهِ يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ ما تَخْرُجُ مِنْ ثَمَراتٍ مِنْ أَكْمامِها وَ ما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى وَ لا تَضَعُ إِلاَّ بِعِلْمِهِ وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكائِي قالُوا آذَنَّاكَ ما مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ ( 47 ) وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَدْعُونَ مِنْ قَبْلُ وَ ظَنُّوا ما لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ ( 48 ) لا يَسْأَمُ الْإِنْسانُ مِنْ دُعاءِ الْخَيْرِ وَ إِنْ مَسَّهُ الشَّرُّ فَيَؤُسٌ قَنُوطٌ ( 49 )