وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ رَحْمَةً مِنَّا مِنْ بَعْدِ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ لَيَقُولَنَّ هذا لِي وَ ما أَظُنُّ السَّاعَةَ قائِمَةً وَ لَئِنْ رُجِعْتُ إِلى رَبِّي إِنَّ لِي عِنْدَهُ لَلْحُسْنى فَلَنُنَبِّئَنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِما عَمِلُوا وَ لَنُذِيقَنَّهُمْ مِنْ عَذابٍ غَلِيظٍ ( 50 ) وَ إِذا أَنْعَمْنا عَلَى الْإِنْسانِ أَعْرَضَ وَ نَأى بِجانِبِهِ وَ إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ فَذُو دُعاءٍ عَرِيضٍ ( 51 )
قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ ثُمَّ كَفَرْتُمْ بِهِ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ هُوَ فِي شِقاقٍ بَعِيدٍ ( 52 ) سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ ( 53 ) أَلا إِنَّهُمْ فِي مِرْيَةٍ مِنْ لِقاءِ رَبِّهِمْ أَلا إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ ( 54 )
ترجمه :
( 41 / 54 - 47 )
آگاهى از قيامت به او بازمىگردد و هيچ بار و برى از پوستش برنمىآيد ، هيچ مادينهاى باردار نمىشود و وضع حمل نمىكند مگر با آگاهى او ؛ و روزى كه ايشان را ندا دهد كه پس شريكان من [ كه شما ادّعا مىكرديد ] كجا هستند ؟ گويند تو را خبر داديم كه ما را هيچ شاهدى نيست .
و آنچه در گذشته به پرستش مىخواندند ، از ديد آنان ناپديد شود ، دريابند كه گريزگاهى ندارند .
انسان هرگز از طلب خير به دعا خسته نمىشود ، ولى چون شرّى به او رسد ، بس نوميد و دلسرد است .
و اگر به او پس از رنجى كه به او رسيده است ، از سوى خود رحمتى بچشانيم ، گويد اين حقّ من است و گمان ندارم كه قيامت بر پا شود ، اگر هم به سوى پروردگارم بازگردانده شوم ، همانا براى من در نزد او خوشى [ / بهشت ] خواهد بود ؛ آنگاه كافران را از [ نتيجه و حقيقت ] كار و كردارشان آگاه سازيم و به آنان از عذاب سهمگين بچشانيم .
و