گويا كه گفته شده : چگونه است حال كسى كه اين همه آيات و نشانههاى قدرت الهى را مىبيند و از كنار آنها مىگذرد ، بلكه آنها را از اصل خودش با تحريف و تأويل برمىگرداند و لغو و بى جا به حساب مىآورد ، به آنها طعنه مىزند و ردّ و استهزا مىنمايد ؟
پس فرمود : آنان كه در مورد آيات و نشانهها راه راست نمىروند و منحرف مىشوند بر ما مخفى نيستند .
لا يَخْفَوْنَ عَلَيْنا أَ فَمَنْ يُلْقى فِي النَّارِ خَيْرٌ أَمْ مَنْ يَأْتِي آمِناً يَوْمَ الْقِيامَةِ
آيا كسى كه در مقامى و در جائى به آتش انداخته شود بهتر است يا كسى كه در روز قيامت از آتش ايمن است ؟ مقصود اين است كه كفّار و منكرين آيات الهى در آتش انداخته مىشوند ، ليكن مطلب را با اين عبارت ادا كرد تا اين معنا را با چيز ديگر افاده نمايد .
اعْمَلُوا ما شِئْتُمْ إِنَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ
اكنون هر كارى كه مىخواهيد بكنيد كه خدا به آنچه مىكنيد بيناست ؛ اين آيه وعيد شديد است .
إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِالذِّكْرِ لَمَّا جاءَهُمْ
جملهى «
لا يَخْفَوْنَ
» خبر يا حال يا مستأنف است ، جملهى «
أَ فَمَنْ يُلْقى
» خبر يا خبر بعد از خبر يا حال يا مستأنف است ، در همهى اين حالات لفظ « قول » در تقدير است ، جملهى « اعملوا » خبر يا خبر بعد از خبر يا حال يا مستأنف است و نيز لفظ قول در همهى اين حالات در تقدير است ، جملهى
« إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا »
تأكيد قول خدا :
« إِنَّ الَّذِينَ يُلْحِدُونَ »
مىباشد ، خبر « إنّ » محذوف است ، قرينهى آن خبر « إنّ »