معتقد هستند ، يا از جهت اشاره به تأويل است ، كه بر حسب تأويل خورشيد و ماه زياد هستند . زيرا از نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و جانشين او به خورشيد و ماه تعبير مىشود ، همچنين جانشينان و مشايخ آن دو ، بر عقل و نفس نيز خورشيد و ماه اطلاق مىشود ، عقل كلّى و نفس كلّى خورشيد و ماه هستند و هر معلّم و متعلّم خورشيد و ماه است ، در عالم برزخ و عالم مثال خورشيد و ماهها وجود دارند .
إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
اگر عبادت را منحصر در او مىدانيد . زيرا نظر و توجّه به واسطه و مسمّى قرار دادن آن با اينكه اسم است يا كفر است يا شرك . و توجه بر ذى الواسطه از راه آينده بودن واسطه عبادت مسمّى است به سبب واقع ساختن اسماء بر او ، توحيد ذات و عبادت او است . و اينجا يكى از موارد چهارگانه است كه در آنجا سجده واجب است .
فَإِنِ اسْتَكْبَرُوا
برگردانيدن خطاب از آنها به سوى پيامبرش بدان جهت است كه نهى و امر متوجّه به مشركين به اشراك صورى بود ، يعنى آنان كه عبادت خورشيد و ماه را مىكردند ، يا متوجّه به مشركين به اشراك معنوى بود يعنى آنها كه عبادت نفس و هواى نفس را مىكردند ، يا خطاب متوجّه كسانى بودند كه نبىّ صلّى اللّه عليه و آله و جانشين او را عليه السّلام از خدا منفكّ و جدا مىدانند ، يا خطاب به كسانى بود كه پرستش ملائكه مىكردند و آنها را غير از خدا مىدانستند ، مناسب بود كه خطاب متوجّه آنها باشد تا سبب نشاط آنان در استماع و شنيدن باشد ، ولى خطاب به نبىّ صلّى اللّه عليه و آله برگردانده شد تا