معتدلها مطلق كسانى مىشوند كه با هر دو بيعت بيعت نموده و در امر ائمّه داخل شده باشند ، ايمان در قلبشان وارد شده باشد ، چنانچه در اخبار تفسير به شيعهى ائمّه عليهم السّلام وارد شده .
و اگر مقصود اعتدال حقيقى باشد مراد از معتدلها انبياء و اولياء مىباشند ، چنانچه تفسير به ائمّه عليهم السّلام نمودهاند .
و اگر مقصود از استقامتكنندهها شيعه باشد آن وقت نزول ملائكه بر بعضى از آنها در مطلق حيات دنيا صورت مىگيرد و بر بعضى مخصوص به وقت احتضار مىشود ، در اين صورت معنا قول خدا :
نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي
الْحَياةِ الدُّنْيا
نسبت به كسى كه نزول ملائكه بر او به وقت احتضار اختصاص دارد ، معنا پيدا مىكند ، معناى آن چنين مىشود : ما در حيات دنيا اولياى شما بوديم ، ما شما را حفظ و حراست مىكرديم و در كار خير ثابت قدم مىنموديم و معناى آيه نسبت به كسى كه فرشتگان به صورت مطلق بر او نازل مىشوند ظاهر است .
از امام صادق عليه السّلام آمده است كه فرمود : بر ائمّه عليهم السّلام يكى از پس از ديگرى استقامت كنيد « 1 » .
و از امام رضا عليه السّلام آمده است : از او سؤال شد استقامت چيست ؟ فرمود : به خدا سوگند استقامت همان حالتى است كه شما بر آن هستيد .
تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ
بر آنها ملائكه نازل مىشود در
هامش
( 1 ) اصول كافى : ج 1 ، ص 220 به نقل از ابى ايوب از محمد بن