دنيا به انبيا و اوليا و بعضى از پيروان ، در آخر حيات دنيا به بعضى از پيروان ديگر .
أَلَّا تَخافُوا
لفظ « أن » تفسيريّه ، لفظ « لا » ناهيه است ، يا لفظ « أن » مصدريّه ، « لا » ناهيه يا نافيه است ، يعنى مورد خطاب قرار مىگيريد كه نترسيد .
وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ
مژده به بهشتى بدهيد كه بواسطهى انبياء به شما وعده داده شده است .
نَحْنُ أَوْلِياؤُكُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا
بيان اين آيه قبلا گذشت .
وَ فِي الْآخِرَةِ
از اوّل مقامات برزخ تا اعراف ، از اعراف تا بهشت و بعد از دخول در بهشت تا آخر .
وَ لَكُمْ فِيها ما تَشْتَهِي أَنْفُسُكُمْ
مقصود از انفس ذاتهاى شماها است ، يا مقصود اشتها و خواست نفسها است كه در مقابل عقلهاى شما است ، كه عقول مشتاق پروردگار هستند ، اشتهاء و خواسته مخصوص نفوس است ، يعنى شما در دنيا نفسهايتان را از خواستههايشان منع كرديد ، پس خداوند در آخرت بر شما تفضّل نمود ، آنچه را كه نفسهايتان خواست بر شما آماده نمود .
وَ لَكُمْ فِيها ما تَدَّعُونَ
در بهشت هر چه كه طلب كنيد براى شما آماده است ، خواه آن خواسته و طلب باقتضاء نفوس شما باشد ، خواه باشتياق عقولتان .
نُزُلًا
در حالى كه آنچه را كه نفوس شما مىخواهد و آنچه