را كه طلب مىكنيد براى شما مهيّا و آماده است جهت بزرگداشت بر شما نازل شده است .
مِنْ غَفُورٍ رَحِيمٍ
از امام صادق عليه السّلام آمده است : دوستدار ما و دشمن دشمنان ما نمىميرد مگر آنكه رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و امير المؤمنين و حسن عليه السّلام و حسين عليه السّلام نزد او حاضر مىشوند و او را مىبينند و به او بشارت مىدهند ، اگر ميّت دوستدار ما نباشد آنان را مىبينند به نحوى كه از ديدن آنها ناراحت مىشود ، دليل اين مطلب قول امير المؤمنين عليه السّلام به حارث همدانى است كه فرمود :
يا حار همدان من يمت يرنى * من مؤمن او منافق قبلا
و در تفسير امام عليه السّلام دربارهى قول خداى تعالى :
يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ
از سورهى بقره آمده است : رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : مؤمن دائما از سوء عاقبت ترسناك است ، يقين ندارد كه به رضوان خدا خواهد رسيد تا آن وقت كه هنگام جان كندن و ظهور ملكالموت فرارسد ، بدين ترتيب كه ملكالموت بر مؤمن وارد مىشود در حالى كه مؤمن در سختى مرض بسر مىبرد ، سينهاش تنگ شده از اينكه اموالش را پشت سرش مىگذارد و مىرود و از حالتى كه بر او عارض شده است و احوالش از معاملهكنندگان و عيالش مضطرب و نگران است كه حسرت آنها در دلش باقى مانده ، بين او و آرزوهايش فاصله شده و به آنها نرسيده است .
پس ملكالموت به او مىگويد : به تو چه شدهاى كه نمىتوانى نفس بكشى ، مؤمن در حال احتضار مىگويد : چون احوالم