اللَّهُ رَبُّكُمْ فَتَبارَكَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِينَ
خداى تعالى خودش را بر خلق انسان و تهيه رزق او مدح نموده كه خداى تعالى روزى انسان را بر حسب همه مراتب و مقامات او تهيّه نموده ، از لطيفترين خوردنيها و آشاميدنيها و آنچه كه درك مىشود و تخيّل مىگردد و معلوم مىشود ، كه در خلقت انسان دقايق متعدّد بزرگ و صنعتهاى متقن و حكمتهاى رسايى است كه از ادراك آنها عقول عاجزند و همچنين است در تهيّه اسباب روزى انسان بر حسب مقامها و مراتب سهگانه انسان .
هُوَ الْحَيُّ
پس از آنكه اشاره به بعضى نسبتها و اضافات نسبت به خلقش نمود به بعضى از صفات حقيقى خود نيز اشاره نمود ، تا كنايه از معبود باطل و فانى شدن آنها باشد ، كنايه از خود آنها و مرگ و منتهى شدن نشان به خدا باشد ، تا دليل و حجّت بر عبوديّت و بندگى آنان نسبت به خدا و بطلان معبود بودن غير خدا باشد .
لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
اين جمله را تكرار كرد تا در مقام رد خدايان آنها به توحيد خويش اهتمام بورزد .
فَادْعُوهُ
اگر خداوند باقى است و بقيه غير از خدا همه فانى هستند پس خدا را بخوانيد و خواندن او را ترك نكنيد و غير خدا را نخوانيد ، كه شما فانى مىشويد و به سوى خدا منتهى مىشويد ، زيرا خدا باقى است و غير خدا فانى .
مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ
مقصود از دين طريق و راه يا اعمال شرعى دين است .