خالق بودن و آفريننده همه چيزهاى بودن را ذكر نمود ، كه از جملهى آن چيزها معبودهاى باطل آنهاست ، سپس بعد از اشاره به عنايت به خلق و فضل بر آنان الوهيّت را منحصر در خودش نمود تا الوهيّت معبودهاى آنان را نفى كند ، تا بر آن مردم قبل از انكار روى آوردن به غير خدا بطلان روى آوردن به غير خدا ظاهر و آشكار شود .
فَأَنَّى تُؤْفَكُونَ كَذلِكَ
يعنى به كجا روى مىبريد با اينكه بطلان آن واضح است .
يُؤْفَكُ الَّذِينَ كانُوا بِآياتِ اللَّهِ يَجْحَدُونَ اللَّهُ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ قَراراً وَ السَّماءَ بِناءً وَ صَوَّرَكُمْ
به شما در مقام بدنها و ارواحتان صورت داد .
فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ
در هر دو مقام صورتهاى شما را زيبا نمود .
وَ رَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّباتِ
از روزيهاى پاك نباتى زمينى به شما داد ، كه روزى مقام نبات انسان بر حسب شرف و لطف و لذّت و اندرز پاكيزهترين روزى ؛ روزى براى بقيّه مراتب حيوانى است و همچنين طيّبات شامل روزيهاى پاك زمينى و آسمانى است ، كه روزى حيوان عبارت از لذّت بردن و بهرهمند شدن از غذاى نبات و بهرهمند شدن از ادراك مدركات حيوان است ، طيّبات شامل روزيهاى پاك انسانى آسمانى است از قبيل علوم و مكاشفات و معاينات و متحقّق شدن به حقايق .
ذلِكُمُ
كسى كه موصوف به اين اوصاف است خداى تعالى است كه پروردگار شماست .