اوّل سوره فاتحه و در غير آن وجه مقدّم شدن تسبيح به حمد گفته شد .
وَ يُؤْمِنُونَ بِهِ
حاملين عرش را با وصف ايمان ذكر كرد تا بزرگداشت شأن ايمان و تعظيم اهل آن و بشارت بر مؤمنين باشد .
وَ يَسْتَغْفِرُونَ لِلَّذِينَ آمَنُوا
آنها براى مؤمنين استغفار مىكنند ، استغفار آنان مورد اجابت قرار مىگيرد ، چون از هواى نفس و غرضهاى نفس خالى هستند ، مقصود از مؤمنين كه ملائكه براى آنان طلب مغفرت مىكنند كسانى هستند كه با ايمان و بيعت خاصّ ولوى ايمان آورده باشند .
چه اينان در صورتى كه آگاهى به بيعت خاصّ نداشته باشند و ولايت را متذكر نشوند اگر چه مورد مغفرت قرار مىگيرند ، اگر چه ايمان جز بيعت خاصّ ولوى نيست و آنها نيز در پيروى از رسولان عليهم السّلام ثابت بوده و دگرگون نشدهاند ، ليكن با همهى اين احوال آنچه كه مورد استغفار ملائكه است جز به سوى ولايت نيست ، چنانچه در اخبار ما مؤمنين تفسير به شيعيان شده است .
از امام رضا عليه السّلام نقل شده است : مقصود كسانى است كه به ولايت ما ايمان آورده باشند .
و از امام صادق عليه السّلام آمده است : خداوند فرشتگانى دارد كه گناهان را از پشت شيعيان ما ساقط مىكنند و از بين مىبرند همانطور كه باد برگ درختان را در پائيز مىاندازد . و اين است معنى قول خداى تعالى :
« الَّذِينَ يَحْمِلُونَ الْعَرْشَ . . . »
فرمود : استغفار