تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 309

مساهمون:

ص٣٠٩
گفته : «
وَ قالُوا ما لَنا »
. در روايت ديگرى است : آنگاه كه اهل آتش در آتش مستقرّ شود شما را جستجو مىكند ، هيچ يك از شما را در آنجا نمىبيند و به يكديگر مىگويند : « ما لنا . . . تا آخر » . « 1 » و اين است معناى قول خداى تعالى :
« إِنَّ ذلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهْلِ النَّارِ »
يعنى درباره شما نزاع و مخاصمه مىكنند ، همان‌طور كه در دنيا مىگفتند .
قُلْ
به مشركين ، يا به منافقين امّت خود بگو :
إِنَّما أَنَا مُنْذِرٌ
من فقط انذاركننده هستم ، من شما را بر توحيد يا بر ولايت على عليه السّلام مجبور نمىكنم .
وَ ما مِنْ إِلهٍ إِلَّا اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ
پس حكمى جز براى خدا نيست ، چون خداوند قهّار است ، پس معبودى جز او نيست ، پس من حكم به خلافت و جانشينى از جانب خودم نمىكنم ، كسى كه او را شريك خدا قرار داديد داراى هيچ حكمى نيست .
رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُمَا الْعَزِيزُ الْغَفَّارُ
پس شركاء شما در هيچ يك از آسمانها و زمين و آنچه كه بين آن دو است ربوبيّتى ندارد . و احدى در خلق او حكمى ندارد ، نمىتواند از جانب خودش خليفه و جانشين نصب كند . كه تنها او پروردگار آسمانها و زمين و آنچه در بين آن است مىباشد ، او پيروزمند بخششگر است .
قُلْ هُوَ نَبَأٌ عَظِيمٌ
آن توحيد يا ولايت و
هامش
( 1 ) صافى : ج 4 ، ص 307 . كافى : ج 8 ، ص 33 ، ح 6 . تأويل الآيات الظّاهرة : ص 496 .