اجتماع ما را پراكنده ساخته .
اگر فقر و نادارى موجب شده كه او اين كارها را انجام دهد ما براى او مال و ثروت جمع مىكنيم تا ثروتمندترين مرد قريش باشد و او را مالك خودمان مىگردانيم .
پس ابو طالب عليه السّلام خدمت رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله رسيد و سخنان قريش را به او عرض كرد ، رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله فرمود : اگر خورشيد را در طرف راست من و ماه را در طرف چپ من قرار دهند من آن را نخواهم ، لكن به من كلمهاى بدهند و كلمهاى را بگويند كه به سبب آن مالك عرب و عجم گردند و در بهشت پادشاه باشند .
پس ابو طالب اين پاسخ رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله را به قريش رساند ، آنها گفتند بلى تنها ده كلمه باشد ، پس رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله به آنها گفت :
بايد شهادت بدهيد : « لا إله الّا اللّه ، انّى رسول اللّه » .
پس قريش گفتند : ما سيصد و شصت خدا را رها كنيم و يك خدا را عبادت كنيم ؟ پس خداى تعالى اين آيه را نازل نمود « 1 »
« بَلْ عَجِبُوا . . .
تا آخر آيه »
أَ أُنْزِلَ عَلَيْهِ الذِّكْرُ مِنْ بَيْنِنا
آنها گفتند : او كه در بين ما يتيم بود ، نه مال و نه علم و نه مقام داشت آيا قرآن بر او نازل شده ؟ !
بَلْ هُمْ فِي شَكٍّ مِنْ ذِكْرِي
بلكه اين كفر آنها ناشى از شكّ در ذكر من است ، نه اينكه آنها به ذكر يقين كرده و تو را منكر باشند ، يا منكر باشند كه تو صاحب ذكر باشى .
بَلْ لَمَّا يَذُوقُوا عَذابِ
آنها هنوز عذاب نچشيدهاند تا به عذاب
هامش
( 1 ) مجمع البيان : ج 8 و 7 ، ص 465 ، با اختلاف مختصر .