قول خدا : « لن تبور » يا تعليل قول خدا : « يتلون » و جملههايى كه معطوف بر « يتلون » است مىباشد .
وَ يَزِيدَهُمْ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّهُ غَفُورٌ
خداى تعالى بخشنده است و آن مؤمنين را بر بدىهايشان محاسبه نمىكند ، كه ترك محاسبه چيز زيادى و اضافى است كه ناشى از فضل خداست .
شَكُورٌ
و خداوند سپاسگزار سپاسپذير و سپاس افزون هميشگى است و به مقتضاى شكور بودنش حتما بر مؤمنين افزون مىكند و ثواب آنان را زياد مىنمايد .
وَ الَّذِي أَوْحَيْنا إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ
عطف بر
« إِنَّ الَّذِينَ يَتْلُونَ كِتابَ اللَّهِ »
يا بر مدخول « إنّ » است و وجه مناسبت بين معطوف و معطوف عليه اين است كه شنونده گويا مردّد مىشود در اينكه كتاب خدا كه خداوند تلاوتكنندهى آن را مدح كرده مطلق احكام نبوّتهاست .
مانند احكام نوح ، هود ، صالح ، ابراهيم ، موسى و عيسى عليهم السّلام ، مطلق كتابهاى آسمانى است ، مانند صحف ابراهيم و تورات و انجيل و قرآن ، پس جهت رفع ترديد عطف نمود و فرمود : آنچه كه ما به تو وحى كرديم از كتاب نبوّت و صورت قرآن حقّ است .
هُوَ الْحَقُّ
و حقّى جز آن نيست ، پس هيچ كس نپندارد كه آنچه ذكر شد حقّ است و بايد تلاوت شود ، كه آنها منسوخ گشتهاند و حقّ فقط قرآن است .
مُصَدِّقاً لِما بَيْنَ يَدَيْهِ
و چون از منحصر كردن در آنچه كه به رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله وحى شده است اين توهّم پيش آمد كه كتابهاى آسمانى ذكر شده باطل مىباشد ، اين جمله را جهت رفع توهّم اضافه