تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بيان السعادة في مقامات العبادة ( فارسى ) — صفحة 295

مساهمون:

ص٢٩٥
نصرت خدا زمانى است كه قائم ( عجّ ) قيام كند « 1 » . و در خبر ديگرى آمده است : مؤمنين با قيام قائم ( عجّ ) در قبرهايشان خوشحال مىشوند . « 2 » و معناى قول خداى تعالى :
لِلَّهِ الْأَمْرُ مِنْ قَبْلُ
اين است كه قبل از غلبه‌ى آنها و بعد از غلبه‌ى آنها امر از قدرت خدا بيرون نيست يا مقصود قبل از قضاى الهى و بعد از قضاى حكم الهى است ، يعنى خداوند در آن تصرّف مىكند هرطور كه بخواهد مادامىكه آن را امضاء نكرده است ، كه در نتيجه اشاره به جواز بداء مىشود .
وَ يَوْمَئِذٍ
روز غلبه روم ، يا مغلوب شدن فارس بدست مسلمين ، يا مغلوب شدن بنى اميّه ، يا مغلوب شدن سربازان جهل و هواهاى نفس با ظهور قائم ( عجّ ) .
يَفْرَحُ الْمُؤْمِنُونَ بِنَصْرِ اللَّهِ يَنْصُرُ مَنْ يَشاءُ
پس يارى كردن خدا اختصاص به مؤمن ندارد بلكه گاهى مؤمن را يارى مىكند و گاهى كافر را ، ولى در هر صورت صلاح مؤمن و اصلاح آنان منظور نظر خداست .
وَ هُوَ الْعَزِيزُ
خداوند غالب است و كسى نمىتواند او را از مرادش باز دارد .
الرَّحِيمُ
كارى را كه انجام مىدهد جز با رحمت خود انجام نمىدهد ، غضب و عذاب شدن رحمت در بعضى از قابل‌ها تنها از جانب قابل است .
هامش
( 1 ) . تأويل الآيات الظّاهرة : ص 426 و 427 . ( 2 ) . برهان : ج 3 ، ص 258 .