ذكر شد از استمرار تلاوت كتاب .
لَرَحْمَةً
رحمت است ، چون دلالت بر صدق رسالت تو مىكند .
وَ ذِكْرى
و ياد آورى و دلالت بر حقّ بودن تو مىكند .
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
براى قومى كه ايمان بياورند با يكى از دو بيعت عامّ يا خاصّ ، يا براى قومى كه اذعان به خدا ، ملايكه ، كتب و رسولانش و روز قيامت داشته باشند .
و لام براى بيان كردن مفعول
لَرَحْمَةً
و
ذِكْرى
است ، يعنى ناباوران چون توجّه به آخرت ندارند ، اهمّيت به خدا و به كسى كه به سوى خدا دعوت مىكند نمىدهند ، در قرآن انديشه نمىورزند در دلالت آن تفكّر نمىكنند .
پس قرآن را به عنوان افسانه مىشنوند ، در نتيجه نه بهرهاى از آن مىبرند و نه متذكّر آن مىگردند .
روايت شده كه گروهى از مسلمانان صحيفهاى خدمت رسول خدا صلى اللّه عليه و آله آوردند كه در آن بعضى از چيزهايى كه يهود مىگفتند نوشته بود ، پس رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرمود : در گمراهى قومى همين بس كه از چيزى كه پيامبرشان آورده روى بگردانند و به چيزى كه غير پيامبرشان آورده است ، روى آورند ؟ پس اين آيه نازل شد « 1 » .
قُلْ
پس از آن كه اين آيات در آنان مؤثّر نيفتاد و فايده نكرد براى اين كه اظهار اعراض از آنان بكنى و به پروردگارت پناه
هامش
( 1 ) . تفسير الصّافى ج 4 ص 120 .