ببرى تا تندى لجاج و عناد آنان بشكند ، چه اصرار بر دعوت به سوى خدا با لجوج در لجاجت و عناد او مىافزايد . . .
بگو :
كَفى بِاللَّهِ بَيْنِي وَ بَيْنَكُمْ شَهِيداً
خداوند براى گواه و شاهد بودن بين من و شما كافى است .
پس اگر من دروغ گفته باشم خداوند دروغ مرا مىداند و مرا بر آن عذاب مىكند و اگر شما دروغگو باشيد خداوند مىداند و شما را عذاب مىكند .
يَعْلَمُ ما فِي السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ
خداوند آنچه را كه در آسمانها و زمين است مىداند ، پس از عناد و لجاج با او و با رسولش بپرهيزيد .
وَ الَّذِينَ آمَنُوا بِالْباطِلِ وَ كَفَرُوا بِاللَّهِ أُولئِكَ هُمُ الْخاسِرُونَ
جمله حاليّه يا معطوفه و به منزلهى نتيجه است .
وَ يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذابِ
آن كفّار به عذاب عجله مىكنند ، مانند آن وقت كه تو به آنان وعدهى عذاب مىدادى مىگفتند : آنچه را كه به ما وعده مىدهى بياور ، يا مىگفتند : اگر آنچه كه تو مىگويى حقّ است پس بر ما از آسمان سنگ به باران .
وَ لَوْ لا أَجَلٌ مُسَمًّى لَجاءَهُمُ الْعَذابُ
نيامدن عذاب از آن جهت نيست كه گفتهى تو حقّ نيست ، يا آنان پيش ما گرامى هستند ، بلكه براى اين است كه هر چيزى وقت مخصوصى دارد كه از آن فراتر نمىرود .
وَ لَيَأْتِيَنَّهُمْ
عذاب بر آنان خواهد آمد در دنيا و در حال بقا زندگىشان ، مانند آمدن عذاب در بدر و غير بدر ، مانند بلاهايى