احتياج دارى فراموش نكن ، يعنى آن طور نباشد كه خداوند هر چه به تو بخشيده است همه را انفاق كنى .
كه بنا بر معناى اوّل تأكيد خداى تعالى
وَ ابْتَغِ . . .
مىشود و بنا بر معناى دوّم تأسيس است و امر به حدّ وسط بين اسراف و امساك است .
وَ أَحْسِنْ
به بندگان يا در اعمال خويش نيكى كن ، يا به شكرانه نعمت ، احسان و نيكى كن و در چيزى صرف كن كه براى آن خلق شده است يا مقصود اين است كه خوب باش .
كَما أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ
چنانچه خداوند به تو احسان كرده و نعمتش را فراوان كرده است .
وَ لا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ
و در زمين فتنه و فساد مكن . كه خدا تبهكاران را دوست ندارد .
از امام صادق عليه السّلام روايت شده است : فساد ظاهر ناشى از فساد باطن است و هر كس باطن خويش را اصلاح نمايد خداوند ظاهر و آشكار او را اصلاح خواهد كرد ، هر كس در سرّ و خفا خيانت كند خداوند ستر و پوشش او را در ظاهر و آشكار از بين مىبرد . و بزرگترين فسادها آن است كه بنده به غفلت از خدا راضى باشد ، اين فساد از طول آرزو ، حرص ، آز و تكبّر پديد مىآيد ، چنانچه خداى تعالى در داستان قارون در قول خداى تعالى :
وَ لا تَبْغِ الْفَسادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ
خبر داده است « 1 » .
هامش
( 1 ) . الصّافى ج 4 ص 103 و مصباح الشّريعة ص 107 .