لَهُ قَلْبٌ
بصيرت قلبى موجود نمىشد ، پس شكر نعمتهايى را بكنيد كه در اختلاف ( از پى هم آمدن ) شب و روز مندرج است ، شكرگزار خود نعمت باشيد كه عبارت نعمت باشيد كه عبارت از شب و روز است .
وَ مِنْ رَحْمَتِهِ جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ فَيَقُولُ أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ
چون مقصود از اين آيه كنايه از امّت و شرك آوردن آنان بر ولايت است و اصل دين و توحيد ولايت ، اصل الحاد ( كفر ) و شرك ، كفر و شرك آوردن به ولايت است . . . لذا آن را با الفاظ خودش و غير الفاظ خودش تكرار كرد .
وَ نَزَعْنا مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيداً
و چون مقصود كنايه از امّت است اين آيه را به گروههاى امّت محمّد صلى اللّه عليه و آله و به امامشان تفسير كردهاند كه آن امام از آل محمّد صلى اللّه عليه و آله است و او شاهد بر آنانست .
فَقُلْنا هاتُوا بُرْهانَكُمْ
اى امّتهايى كه بر ولايت امامتان مشرك و به آن كافر هستيد برهانتان را بياوريد يعنى برهان بر شرك آوردنتان را بياوريد .
فَعَلِمُوا أَنَّ الْحَقَّ لِلَّهِ
پس دانستند كه حقّ از آن خداست در مظاهرش يعنى كسانى كه عليه كافران گواهند .
وَ ضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَفْتَرُونَ
آنچه كه به دروغ و افترا يافتند همه نابود گردد ، مانند امامهاى باطلشان و ماضى