آنچه نزد خداست و آنچه كه نزد شماست نيست .
وَ أَبْقى
و آنچه كه نزد خداست از آنچه كه نزد شماست باقىتر است طبق اعتقاد شما .
أَ فَلا تَعْقِلُونَ
آيا تعقّل نمىكنيد ؟ يا آيا شما عقل نداريد ؟
كه آنچه را كه نزد خداست ترك مىكنيد و آنچه را كه پيش خودتان درست مىدانيد به آن مىچسبيد ؟
أَ فَمَنْ وَعَدْناهُ وَعْداً حَسَناً فَهُوَ لاقِيهِ كَمَنْ مَتَّعْناهُ مَتاعَ الْحَياةِ الدُّنْيا
آيا كسى كه به او وعدهى نيكو دادهايم و او دريابندهى آن است مانند كسى است كه به زندگانى دنيا بهرهمندش ساختهايم ؟ اين آيه تأكيدى بر روى برگردانيدن از دنيا كه بقايى ندارد ، لذّت آن آميخته با رنج است و راحتى آن آميخته با خستگى ، غنايش و توأم بر نيازمندى ، سر انجام آن حسرت و پشيمانى مىباشد و تشويق به سراى آخرت است .
ثُمَّ هُوَ يَوْمَ الْقِيامَةِ مِنَ الْمُحْضَرِينَ
در روز قيامت از كسانى است كه بايد براى حساب يا عقاب حاضر شود .
وَ يَوْمَ يُنادِيهِمْ
عطف بر
يَوْمَ الْقِيامَةِ
يا به تقدير ( اذكر ) يا ( ذكر ) است ، يا متعلّق به قول خدا :
قالَ الَّذِينَ حَقَّ عَلَيْهِمُ الْقَوْلُ
است يعنى در روز قيامت خداوند به آنان ندا در دهد .
فَيَقُولُ
به مشركين گويد :
أَيْنَ شُرَكائِيَ الَّذِينَ كُنْتُمْ تَزْعُمُونَ
كجايند شريكانى كه برايم ، گمان مىكرديد .
از قبيل : بتها ، ستارگان ، هواها ، هوسها ، سايل ، شركاء ولايت