تفسير
وَ كَمْ أَهْلَكْنا مِنْ قَرْيَةٍ
عطف بر قول خدا :
أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ
است و بين وعده و وعيد و ترغيب و ترهيب نموده و فرموده است :
و چه بسيار شهرهايى را كه :
بَطِرَتْ مَعِيشَتَها
مردمش از جهت گستردگى و وسعت نعمت و معيشت ، به خوشگذرانى و هوسرانى پرداختند .
فَتِلْكَ مَساكِنُهُمْ لَمْ تُسْكَنْ مِنْ بَعْدِهِمْ إِلَّا قَلِيلًا
اين خانههاى ويران آنان است كه بعد از آنان جز عدّهى قليلى در آن سكونت نيافت و اين ناشى از بدى كارها و سوء افعال آنان بود .
پس اى اهل مكّه از مثل افعال كردههاى آنان بپرهيزيد .
وَ كُنَّا نَحْنُ الْوارِثِينَ
و تنها ما وارث خانهها ، اموال ، اجساد و ارواح آنان شديم .
وَ ما كانَ رَبُّكَ مُهْلِكَ الْقُرى حَتَّى يَبْعَثَ فِي أُمِّها
شيوه و سنّت پروردگار تو اين نيست كه بدون آگاهى دادن و يادآورى ، شهرهايى را هلاك كند ، پس آنها را هلاك نمىكند مگر اين كه رسولى در امّالقرى ( مادر قريه ) است ، كه بازگشت همهى قريهها به سوى آن مبعوث نمايد منظور از مادر قريهها است ( شهر وجود رسول خدا صلى اللّه عليه و آله ) .
رَسُولًا
و اين مطلب كه رسول در قريهى بزرگ و مركز قريهها باشد بنا بر اغلب است ، گرنه بعضى از رسولان را خداوند از روستاها مبعوث نموده و از آنجا خارج نمىشدهاند و بازگشت