وَ قالُوا لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ
با ردّ و انكار متعرّض آنان نمىشوند و مىگويند : اعمال ما از آن ما و اعمال شما از آن شما .
سَلامٌ عَلَيْكُمْ
سلام بر شما ، البته سلام خداحافظى و ترككننده ( كه در موقع خدا حافظى مىگويند ) .
لا نَبْتَغِي الْجاهِلِينَ
ما نادانان و مصاحبت آنان را نمىخواهيم ، زيرا كه مؤمنين ضدّ جاهلين و نادانان بوده و با زبان حال و قال خويش مىگويند : ما همنشينى نادانان را نمىخواهيم .
إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ
تو نمىتوانى هر كس را كه دوست دارى هدايت كنى ، يا كسى كه محبوب توست او را هدايت كنى تا چه برسد به غير محبوب .
اين جمله جواب سؤالى است كه ناشى از ما قبلش مىباشد ، گويا كه رسول خدا صلى اللّه عليه و آله فرموده باشد : آيا مىشود هدايت اينان با كوشش و سعى من باشد و من هدايتشان كنم ؟
يا فرموده باشد : آيا در هدايت فاميل و دوستانم كوشش كنم ؟
يا جواب سؤال و كوشش او دربارهى هدايت ارحام رسول خدا مىباشد ، به خصوص طبق آنچه كه از عامّه نقل شده مبنى بر اين كه اين آيه دربارهى ابى طالب نازل شده ، كه محمّد صلى اللّه عليه و آله كوشش در ايمان او مىكرد و ابى طالب قبول نمىكرد .
در اسلام ابى طالب
بدان كه به طريق عامّه نقل شده كه آيه دربارهى ابى طالب نازل شده و اخبار متعدّدى در حق او ذكر كردهاند كه مشعر به ذمّ ابى