هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ
به آن ايمان مىآورند .
شكّى نيست كه همهى اهل كتاب به كتاب ايمان نياوردند و نيز شكى نيست كه بيشتر كسانى كه ايمان آوردند داراى اوصافى كه مىآيد نبودهاند ، پس بايد مقصود مؤمنين كامل باشند ، چون آنانند كه خداوند حقيقتا كتاب داده است ، گويى كه كتاب در غير عاريه است ، يا مقصود كاملين از امّت محمّد صلى اللّه عليه و آله است كه خداوند پيش از قبول رسالت محمّد صلى اللّه عليه و آله كتاب نبوّت و احكام آن و شناخت معروف و منكر به طور تكوين بر ايشان داده است .
يا مقصود از آنان امامان عليهم السّلام هستند ( چنانچه در اخبار آمده است ) ، زيرا آنان كامل هستند در اين كه كتاب را تكوينا از اوّل كودكى دريافت نمودهاند .
وَ إِذا يُتْلى
و هرگاه كتاب ( يعنى احكام نبوّت يا قرآن خوانده مىشود ) .
عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا
اينان گفتند : ما به كتاب ايمان آورديم و آن حقّ است از جانب پروردگار ما ، چون ما آن را تكوينا از وجود خودمان مىشناسيم .
إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ
ما قبل از قبول رسالت محمّد صلى اللّه عليه و آله يا قبل از قرآن و نزول آن ، يا قبل از خوانده شدن و خواندن آن مسلمان بوديم .
أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا
صبر عبارت است از نگهدارى و حبس نفس بر چيزى كه موجب ناشكيبايى شود ، مانند بلا معصيت و طاعت ، مؤمن آنگاه كه ايمان