مىآورد داراى يك اجر و پاداش است ، آنگاه كه نفسش را حبس مىكند و نفس خويش را از افشاى آن نگه مىدارد و ايمانش را كتمان مىكند اجر ديگر و پاداش ديگرى به او داده مىشود .
البتّه اين مطلب در صورتى است كه افشا كردن بر او يا بر دوستش يا بر برادرانش قبيح باشد ، يا افشا كردن سبب شهرت و ريا گردد .
وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ
با خوبىها و در گفتار ، كردار ، اخلاق ، عقايدشان ، گرايشها و پليديها را دفع مىكنند ، يا به سبب خوبى و حسنه نسبت به بدكار بدى و سيّئهى بدكار را دفع مىكنند ، يا به سبب تقيّه سيّئه و بدى كفّار را نسبت به خود ، دوستان يا برادرانشان دفع مىكنند ، يا با تقيّه افشا كردن را ، با مدارا نمودن معارضهى آشكار با خلق را ، با حلم جهل جاهل را يا با كارهاى خوب بلاهايى را كه بر آنان يا غير مقدّر شده است دفع مىكنند ، يا با مجموع اين كارهاى خوب بديها را دفع مىكنند ، چه آنان در بين خلق امان از بلاها هستند و در اخبار بر همهى اين معانى اشاره شده است .
وَ مِمَّا رَزَقْناهُمْ يُنْفِقُونَ
و از آنچه روزيشان دادهايم انفاق مىكنند در اوّل بقره تفصيل كاملى براى اين كلمه گذشت .
وَ إِذا سَمِعُوا اللَّغْوَ أَعْرَضُوا عَنْهُ
و چون بيهود ، بشنوند از آن روى بر مىگردانند .
لغو چيزى است كه غايت عقلانى دنيوى يا اخروى نداشته باشد و عاقل تكيه به چيزى نمىكند كه غايت عقلانى نداشته باشد .