معنا مىباشد كه روز را سبب ديدن قرار داديم يا به معناى كه روز شخص را بينا قرار مىدهد .
إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ
و در اين امور آيات و نشانههاى متعدّدى است كه دلالت بر علم قدرت و حكمت خداى تعالى مىكند و همچنين دلالت مىكند بر اين كه خداى تعالى نسبت به بندگانش مهربان است و آنان را به بهترين وجه تربيت مىكند ، در دنيا نيز كه مقدّمهى آخرت و پل عبور به منازل اخروى است مهمل نمىگذارد پس در آخرت نيز آنان را بدون حساب ثواب و عقاب يا بدون بقا و حيات رها نمىكند .
لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ
البتّه اين آيات و نشانهها براى قومى است كه ايمان به خدا و آخرت بياورند .
وَ يَوْمَ يُنْفَخُ
عطف بر
يَوْمَ نَحْشُرُ
است ، سپس در روزى كه دميده شود .
فِي الصُّورِ
در صور لفظ صور چنانچه گذشت جمع ( صورت ) است ، خواه مخفّف صور با ضمّهى صاد و فتحهى واو باشد ، خواه خودش جمع باشد ، يا شاخى از آهن باشد كه نفخهى اوّل در آن دميده مىشود براى ميراندن اشيا و نفخهى دويم براى زنده كردن و برانيگختن و ممكن است مقصود نفخهى اوّل باشد كه در اين صورت
فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ
مقصود از فزع مرگ است .
و برخى گفتهاند : در صور سه بار دميده مىشود بار اول