اجازه سخن گفتن به آنان داده نمىشود .
و در خبرى از امام صادق عليه السّلام آمده است : منظور از آيات امير المؤمنين عليه السّلام و ائمّه عليهم السّلام مىباشند ، پس راوى گفت : عامّه گمان مىكنند كه مقصود از قول خداى تعالى :
وَ يَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ كُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً
روز قيامت است .
پس امام عليه السّلام فرمود : آيا خداوند در روز قيامت از هر امّتى گروهى را حشر مىكند و بقيّه را به حال خود مىگذارد ؟ نه ، چنين نيست ، لكن مقصود روز رجعت است و اما آيهى قيامت عبارت است از
وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً
« 1 » .
أَ لَمْ يَرَوْا
جواب سؤال مقدّر است ، گويا كه گفته شده : آيا چنين چيزى مىشود ؟ پس فرمود : به زودى چنين چيزى خواهد شد كه خداوند شما را در دنيا مهمل نمىگذارد در حالى كه دنيا مقدّمهى آخرت است و براى شما جميع آنچه را كه براى معيشت و زندگى خود احتياج داريد مهيّا و آماده ساخته ، پس در آخرت شما را مهمل نمىگذارد .
أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ
آيا نمىبينند كه ما شب را قرار داديم تا در آن آرام و ساكن گردند ، ( آرامش پيدا كنند ) ؟
كه آن با خواب ، سكون قوا از هيجان و روح پراكندگى و نفس از خيالات ، حاصل مىشود .
وَ النَّهارَ مُبْصِراً
و روز را چشماندازى روشن قرار داديم اسناد روشنگر بودن به روز از باب مجاز عقلى است ، يا بدان
هامش
( 1 ) . سوره كهف آيه 18